Top 10 przerażających prawdziwych historii kryjących się za horrorami

14

Horrory grają na lękach i koszmarach widzów. Mają one na celu przestraszyć cię i sprawić, że będziesz spał z otwartymi oczami. Zachwycają od początku do końca. Przez większość czasu zdasz sobie sprawę, że te filmy nie są prawdziwe, co sprawi, że odetchniesz z ulgą. Ale co się stanie, gdy dowiesz się, że te filmy były oparte na prawdziwych historiach? Oto 10 przerażających prawdziwych historii kryjących się za horrorami.

10 przerażających prawdziwych historii z horrorów

10 Egzorcyzmy Emily Rose (2005)

Egzorcyzmy Emily Rose to horror wyprodukowany w 2005 roku z Laurą Linney i Tomem Wilkinsonem w rolach głównych. Horror oparty jest na historii Anneliese Michel, Niemki urodzonej 21 września 1952 roku.

Anneliese Michel zaczęła doświadczać drgawek, gdy miała zaledwie 17 lat. Zdiagnozowano u niej padaczkę skroniową i wkrótce cierpiała na depresję i rozważała samobójstwo. Wierzono również, że podczas modlitwy słyszała diabelskie głosy, przeklinając ją. Leczenie w szpitalu psychiatrycznym nie pomogło halucynacji. Jako osoba religijna, którą była, przypisała to opętaniu przez demony.

Starsza kobieta, która towarzyszyła Anneliese, zauważyła, że ​​będzie unikała chodzenia obok wizerunków Jezusa. Unikała też picia wody święconej. Jej rodzina poprosiła księdza o egzorcyzmy, ale on odrzucił ich prośbę, informując, że egzorcyzmy wymagają zgody biskupa.

Stan Annaliese pogorszył się z powodu agresji i samouszkodzeń. Lizała własny mocz i jadła muchy. Przeprowadzono na niej 67 sesji egzorcyzmów, z których każda trwała do czterech godzin, w ciągu dziesięciu miesięcy.

1 lipca 1976 roku Michel zmarła w swoim domu. Sekcja zwłok wykazała, że ​​cierpiała na poważne odwodnienie i niedożywienie, a także zapalenie płuc i gorączkę. Przed śmiercią odmówiła jedzenia, wierząc, że pozbędzie się wpływu szatana na nią. W chwili śmierci ważyła 68 funtów i miała złamane kolana. Jej ostatnie słowa brzmiały: „Matko, boję się".

9 Obecność (2013)

Oczarowanie to amerykański horror o zjawiskach nadprzyrodzonych wyprodukowany w 2013 roku. Opiera się na historii Rogera Perrona i jego żony Carolyn, którzy przeprowadzili się do ich domu na Rhode Island w 1970 roku. Mieli pięć córek; Andrea, Nancy, Christine, Cynthia i April.

Pierwszego dnia zamieszkania w nowym domu doświadczyli dziwnych zdarzeń, takich jak przesuwanie mebli lub szepty w całym domu. Duchy były dla nich nieszkodliwe, z wyjątkiem jednego, Batszeby Thayer.

Thayer urodziła się w Rhode Island w 1812 roku. 10 marca 1844 roku wyszła za mąż za Judsona Shermana. Oboje mieli syna Herberta L. Shermana, który urodził się, gdy Batszeba miała 37 lat. Uważano, że miała troje innych dzieci, z których żadne nie przeżyło i zmarło w młodym wieku. Podejrzenia wzrosły, gdy zmarło jedno z jej dzieci. Kiedy dziecko zostało zbadane, przyczyną śmierci była duża igła wbita w podstawę czaszki dziecka. Ludzie w jej mieście wierzyli, że poświęca swoje dzieci diabłu. Batszeba zmarła ze starości 25 maja 1885 roku.

Perronowie byli przekonani, że duch Batszeby nawiedza ich dom. Spotkali ją już kilka razy. Jej uwaga skupiała się głównie na Carolyn, żonie. Miała też słabość do Rogera, dotykając go w niewłaściwy sposób, kiedy był sam. Perronowie poprosili o pomoc Eda i Lorraine Warrenów, którzy byli badaczami zjawisk paranormalnych.

W 1980 roku Perronowie ostatecznie sprzedali swój dom i wyprowadzili się. Ich córka, Andrea, napisała książkę o swoich doświadczeniach. Do dziś dom stoi.

8 Rytuał (2011)


The Rite to horror z 2011 roku oparty na książce Baglio The Rite: The Making of a Modern Exorcist. Ojciec Gary Thomas, którego w filmie gra aktor Colin O’Donoghue, uczęszczał na zajęcia z egzorcyzmów po przybyciu do Rzymu w 2005 roku.

Ojciec Thomas wspomina przypadek zamężnej kobiety o imieniu „Lisa”. Miała dwadzieścia kilka lat i została przywieziona do biura ojca Thomasa przez członków jej rodziny. Twierdzili, że cierpiała na niewytłumaczalne wybuchy przemocy. Thomas poczuł obecność w pokoju, kiedy przybyła, a kiedy zaczął się modlić, jej twarz zaczęła się wykrzywiać. Lisa wtedy przemówiła w nierozpoznawalnym języku. Miała wężowy wyraz oczu, który rozpoznał jako opętanie przez demona. Krzyknęła, kiedy położył na niej krzyż.

7 Opętanie (2012)


Opętanie to kolejny film inspirowany prawdziwymi wydarzeniami. Wydany w 2012 roku film oparty jest na nawiedzonym dybuku.

Oryginalna historia zaczyna się od wystawienia starego pudełka na wino w serwisie eBay za 1,00 USD. Skończyło się na sprzedaży za 300 $ przez kupującego, Kevina Mannisa. Pudełko należało do ocalałej z Holokaustu osoby, która jako jedyna przeżyła w swojej rodzinie.

Zanim Mannis zdążył wrócić do domu z pudełkiem, odebrał telefon od pracownika, który poinformował go, że ktoś niszczy jego sklep. Nie znalazł osoby, która to zrobiła, a pracownik, który go o tym poinformował, rzucił pracę i nigdy więcej się nie pojawił.

Mannis postanowił podarować to pudełko swojej mamie na urodziny. Po otrzymaniu pudełka dostała wylewu i straciła zdolność mówienia. Kevin Mannis próbował podarować pudełko któremukolwiek ze swoich przyjaciół lub rodziny, ale ostatecznie wszyscy mu je zwrócili. Twierdzili, że zauważyli zapach kociego moczu i Jasmine, będąc właścicielami pudełka.

Wszyscy, którzy otrzymali pudełko, w tym sam Kevin, cierpieli z powodu tego samego koszmaru, w którym ich przyjaciele zamieniali się w demona i tłukli ich na miazgę.

Obecnie pudełko znajduje się w rękach uniwersyteckiego kustosza muzealnego.

6 Nawiedzenie w Connecticut (2009)


Nawiedzenie w Connecticut opowiada historię rodziny Snedeker. Powieściopisarz Ray Garton rzucił światło na ich historię w swojej książce z 1992 roku „In a Dark Place: The Story of a True Haunting”.

Ich najstarszy syn, Philip Snedeker, miał raka układu odpornościowego. Rodzina musiała przenieść się do domu w pobliżu szpitala na leczenie syna. Wkrótce odkryli, że dom był dawnym domem pogrzebowym, a Philip zaczął widzieć duchy i wizje. Wkrótce cała rodzina zaczęła doświadczać dziwnych wydarzeń. Według matki twierdziła, że ​​podczas sprzątania woda z mopa nabrała głębokiego czerwonego koloru. Philip przypomniał sobie również, że naczynia same się odsuwają, przez co myślał, że oszalał.

Snedekerowie wielokrotnie opowiadali swoją historię w ogólnokrajowych talk show iw programie telewizyjnym kanału Discovery. W 2012 roku rak pochłonął życie Philipa. Miał czwórkę dzieci i pracował jako kierowca ciężarówki.

5 Kiedy zgasły światła (2012)


Kiedy zgasły światła to horror z 2012 roku. Historia filmu jest luźno oparta na nawiedzającym poltergeista, znanym jako Czarny Mnich z Pontefract. Pat Holden, reżyser filmu, słyszał opowieści swojej matki o jej spotkaniach z poltergeistem.

Rene Holden, matka Pat, była znana wśród przyjaciół ze swoich zdolności parapsychicznych. Interesowała się wszystkim, co nadprzyrodzone. Kiedy jej szwagierka powiedziała jej o zjawiskach nadprzyrodzonych występujących w domu komunalnym Pontefract, była zdeterminowana, by zobaczyć zjawiska paranormalne.

Pat Holden wspomina, że ​​poltergeist rzucał przedmiotami, hałasował i tworzył kałuże wody.

Pewnej nocy przeprowadzili eksperyment, aby sprawdzić jego moce. Umieścili jajka w drewnianym pudełku i ktoś, te jajka zaczęły latać i rozbijać się o podłogę.

Poltergeist Pontefract, znany również jako Czarny Mnich, stał się celebre wśród ścigających poltergeisty.

4 Otwarte wody (2003)


Horror psychologiczny z 2003 roku jest luźno oparty na prawdziwej historii Toma i Eileen Lonergan, którzy utknęli na Morzu Koralowym. Para zdecydowała się dołączyć do wyprawy nurkowej 25 stycznia 1998 r. Łódź, która przetransportowała grupę nurków na miejsce nurkowania, odpłynęła, zanim Lonerganowie wrócili z wody. Dwa dni później zauważyli rzeczy pary na statku.

Poszukiwania z powietrza i morza odbyły się trzy dni po incydencie. Ciał Toma i Eileen nigdy nie odnaleziono. Znaleziono tabliczkę nurka, która podobno brzmiała: Zostaliśmy porzuceni na A[gin]court Reef przez MV Outer Edge 25 stycznia 98 o godzinie 15:00. Proszę, pomóż nam [przyjdź], aby nas uratować, zanim umrzemy. Pomoc!"

3 Czarna woda (2007)


Brytyjsko-australijski film z 2007 roku jest inspirowany prawdziwą historią ataku krokodyla w grudniu 2003 roku.

Trzej przyjaciele, Brett, Shaun i Ashley, przybyli na swoje zwykłe miejsce wyścigów, na skraju Parku Narodowego Litchfield. Cała trójka spędziła przyjemny dzień io 16:00 zeszli nad rzekę, aby wyprać ubrania i buty, ponieważ były całe w błocie. W tym czasie poziom wody był dość wysoki.

Brett został zmyty przez wodę. Shaun i Ashley wyszli za nim, aby mu pomóc. Po dogonieniu Bretta szukali sposobu na powrót na suchy ląd. Shaun usłyszał, jak Ashley krzyczy, że jest krokodyl. Podpłynął do najbliższego drzewa i pomógł swojemu przyjacielowi. Oboje szukali Bretta, ale bezskutecznie. Po chwili zauważyli krokodyla z Brettem w szczękach. Krokodyl patrzył na nich przez kilka minut z ich nieruchomym przyjacielem między szczękami, po czym odpłynął. To był ostatni raz, kiedy widzieli swojego przyjaciela.

2 Horror w Amityville (2005)


Prawdziwa historia horroru Amityvile zaczyna się od rodziny DeDeo, poprzednich właścicieli, którzy zostali zamordowani w domu. Rodzina DeFeo składała się z Ronalda DeFeo, jego żony Louise i czwórki dzieci: Ronalda Jr, Dawn, Alison, Marca i Johna Matthew.

Ronald DeFeo Jr, znany również jako Butch, wziął strzelbę swojego ojca i zabił jego rodzinę, zaczynając od rodziców, zanim przeniósł się do rodzeństwa. Zostawił ciała swojej rodziny w łóżkach i poszedł do lokalnego baru krzycząc, że jego rodzina została zamordowana.

Butch został zabrany na przesłuchanie w sprawie morderstw. Początkowo winą za morderstwa obarczał swojego przyjaciela Louisa Faliniego. W końcu przyznał się do zabójstwa swojej rodziny. Został skazany na 25 lat więzienia za sześć morderstw drugiego stopnia.

18 grudnia 1975 roku rodzina Lutzów wprowadziła się do nowego domu. Gdy tylko wprowadzili się do domu, zaczęli doświadczać zjawisk nadprzyrodzonych, w tym obcych dźwięków, nieprzyzwoitych rozkazów i dziwnych głosów. Ich córka, Missy, miała wyimaginowanego przyjaciela, który miał takie samo imię jak jedna z córek DeFeo.

1 psychol (1998)


Amerykański horror z 1998 roku jest inspirowany seryjnym mordercą z Wisconsin, Edem Geinem. Urodził się w 1906 roku na wsi w Wisconsin i wychowywał się wraz ze swoim starszym bratem Henrym Geinem. Ich matka, Augusta Gein, zabroniła swoim synom wstępu do świata zewnętrznego. Ed opuścił farmę tylko po to, aby uczęszczać do szkoły. Henry Gein często źle mówił o ich matce w pobliżu Eda, ale młodszy brat zawsze jej bronił.

16 maja 1944 r. gospodarstwo stanęło w ogniu, co zwróciło uwagę miejscowej straży pożarnej. Po pożarze Ed zgłosił zaginięcie brata. Znaleziono go martwego z siniakami na głowie.

Augusta zmarła w grudniu 1945 roku na udar mózgu. Po jej śmierci miał obsesję na punkcie zmarłych. Przyznał się do ekshumacji 9 ciał i zaprzeczył, by z którymkolwiek z nich uprawiał seks. Został oskarżony o morderstwo pierwszego stopnia, gdzie nie przyznał się do winy z powodu niepoczytalności. Resztę życia spędził w szpitalu psychiatrycznym.

Lista stworzona przez: Myriam Fahm

Źródło nagrywania: www.wonderslist.com

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.

Ta strona korzysta z plików cookie, aby poprawić Twoje wrażenia. Zakładamy, że nie masz nic przeciwko, ale możesz zrezygnować, jeśli chcesz. Akceptuję Więcej szczegółów