\n Autor zmar\u0142: 1938 i ksi\u0105\u017cka zosta\u0142a opublikowana: 1940\n<\/p>\n
\n Po z\u0142o\u017ceniu r\u0119kopisu zatytu\u0142owanego The October Fair Wolfe uda\u0142 si\u0119 do Nowego Jorku na wycieczk\u0119 po zachodnich Stanach Zjednoczonych Ameryki. Wkr\u00f3tce po tym Wolfe zachorowa\u0142 i zmar\u0142. Z ogromnego r\u0119kopisu, licz\u0105cego ponad 5000 stron, wydawcy musieli mozolnie wydobywa\u0107 potrzebne tre\u015bci iw 1940 roku po\u015bmiertnie opublikowali powie\u015b\u0107. \u201eYou Can't Go Home Again” to historia pocz\u0105tkuj\u0105cego pisarza George'a Webbera, kt\u00f3ry pisze ksi\u0105\u017ck\u0119, kt\u00f3ra zawiera niepochlebne odniesienia do jego rodzinnego miasta Libya Hills. Chocia\u017c ksi\u0105\u017cka Webbera odnios\u0142a sukces w ca\u0142ym kraju, bardzo unieszcz\u0119\u015bliwi\u0142a mieszka\u0144c\u00f3w jego miasta ze wzgl\u0119du na spos\u00f3b przedstawienia miasta. Po opublikowaniu mieszczanie byli znani z wysy\u0142ania list\u00f3w z pogr\u00f3\u017ckami i gro\u017abami \u015bmierci.\n<\/p>\n
\n 9 Ruchoma uczta Ernesta Hemingwaya<\/strong> \n \n 8 Mi\u0119dzy aktami Virginia Woolf<\/strong> \n 7 \u015amier\u0107 w rodzinie James Agee<\/strong> \n 6 A Confederacy of Dunces John Kennedy Toole<\/strong> \n 5 Mistrz i Ma\u0142gorzata Michai\u0142 Bu\u0142hakow<\/strong> \n 4 Suite Francaise Irene Nemirovsky<\/strong> \n 3 Dziewczyna z tatua\u017cem smoka, Stieg Larsson<\/strong> \n Ciekawostka:<\/strong> Pocz\u0105tkowa powie\u015b\u0107, Dziewczyna z tatua\u017cem, zosta\u0142a oryginalnie zatytu\u0142owana po szwedzku \u201eMan som hatar kvinnor”, \u200b\u200bco dos\u0142ownie oznacza \u201em\u0119\u017cczyzn, kt\u00f3rzy nienawidz\u0105 kobiet” (co prawdopodobnie jest bardziej trafnym tytu\u0142em).\n<\/p>\n
\n Autor zmar\u0142: 1961, a ksi\u0105\u017cka wydana: 1964\n<\/p>\n
\n Ruchoma uczta to pami\u0119tnik ameryka\u0144skiego pisarza Earnesta Hemingwaya o latach sp\u0119dzonych w Pary\u017cu jako pisarz w latach dwudziestych XX wieku. Hemingway zako\u0144czy\u0142 swoje \u017cycie, zanim praca mog\u0142a zosta\u0107 opublikowana. Ksi\u0105\u017cka opisuje praktyk\u0119 Hemmingwaya jako m\u0142odego pisarza, gdy by\u0142 jeszcze \u017conaty ze swoj\u0105 pierwsz\u0105 \u017con\u0105. Gdyby nie jego \u015bmier\u0107, ksi\u0105\u017cka mog\u0142aby nigdy nie zosta\u0107 opublikowana, poniewa\u017c Hemingway poczyni\u0142 surowe uwagi na temat swoich przyjaci\u00f3\u0142, w tym Gertrude Stein, Forda Madoxa Forda i Fitzgerald\u00f3w. W ksi\u0105\u017cce pojawiaj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c inni ludzie, tacy jak Ezra Pound, James Joyce, Pascin i inni. Po samob\u00f3jstwie Hemmingwaya r\u0119kopisy i notatki zosta\u0142y zredagowane przez jego czwart\u0105 \u017con\u0119 Mary, a tytu\u0142 zasugerowa\u0142 AE Hotchner, kt\u00f3ry przypomnia\u0142 sobie, jak Hemingway powiedzia\u0142 kiedy\u015b: \u201eJe\u015bli masz szcz\u0119\u015bcie mieszka\u0107 w Pary\u017cu jako m\u0142ody cz\u0142owiek,\n<\/p>\n
\n Autorka zmar\u0142a: 1941 r., a ksi\u0105\u017cka opublikowana: 1941 r.\n<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/inform.click\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/post-66876-60981c7b1e2e6.webp\")
<\/a> Ta ksi\u0105\u017cka by\u0142a jedyn\u0105 prac\u0105 opublikowan\u0105 bez zgody autora, poniewa\u017c by\u0142a to ostatnia praca Virginii Woolf przed pope\u0142nieniem samob\u00f3jstwa. Prawdopodobnie uwa\u017cane za najbardziej liryczne dzie\u0142o Woolf, uko\u0144czone zaledwie dwa tygodnie przed jej samob\u00f3jstwem, przedstawia raczej cyniczny pogl\u0105d na histori\u0119 Anglii. Akcja rozgrywa si\u0119 w wiejskim domu, gdzie\u015b w Anglii, na tle zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 II wojny \u015bwiatowej. Ksi\u0105\u017cka jest obci\u0105\u017cona ukrytym znaczeniem i aluzjami za pomoc\u0105 rym\u00f3w. Zaraz po uko\u0144czeniu powie\u015bci Woolf wpad\u0142a w depresj\u0119 maniakaln\u0105, po czym 28 marca 1941 roku napisa\u0142a list do m\u0119\u017ca i utopi\u0142a si\u0119 w pobliskiej rzece Ouse.<\/p>\n
\n Autor zmar\u0142: 1955, a ksi\u0105\u017cka wydana: 1957\n<\/p>\n<\/a> Jest to powie\u015b\u0107 autobiograficzna, rozpocz\u0119ta w 1948 r., Ale nie zosta\u0142a uko\u0144czona, gdy Agee zmar\u0142 w 1955 r. Redaktor David McDowell podj\u0105\u0142 si\u0119 zadania wydania powie\u015bci, kt\u00f3ra mia\u0142a pom\u00f3c rodzinie Agee. Ca\u0142a praca by\u0142a trudna do prawid\u0142owego z\u0142o\u017cenia, poniewa\u017c Agee zmar\u0142 przed uko\u0144czeniem ostatecznych poprawek. Powie\u015b\u0107 oparta jest na wydarzeniach, kt\u00f3re mia\u0142y miejsce wok\u00f3\u0142 \u015bmierci ojca Agee, kt\u00f3ry zgin\u0105\u0142 w wypadku samochodowym. Poruszaj\u0105ca historia przedstawia \u017cycie w Knoxville w stanie Tennessee oraz nag\u0142\u0105 strat\u0119, z jak\u0105 spotka\u0142a si\u0119 \u017cona, dwoje dzieci, ojciec ateista i pijany brat. W 1958 roku Agee otrzyma\u0142 nagrod\u0119 Pulitzera za powie\u015b\u0107 po\u015bmiertn\u0105.<\/p>\n
\n Autor zmar\u0142: 1969, a ksi\u0105\u017cka wydana: 1980\n<\/p>\n<\/a> Konfederacja wydm to tragikomedia \u0142otrzykowska powie\u015b\u0107. Ta ksi\u0105\u017cka to cud wydawniczy. Toole napisa\u0142 t\u0119 powie\u015b\u0107 w 1963 roku i pr\u00f3bowa\u0142 j\u0105 opublikowa\u0107, ale wielokrotnie j\u0105 odrzucano. Po jego samob\u00f3jstwie w 1969 roku jego matka, znajduj\u0105c w domu Toole'a zamazan\u0105 kalk\u0119 r\u0119kopisu, postanowi\u0142a spr\u00f3bowa\u0107 go opublikowa\u0107. Thelma Toole bezskutecznie kontaktowa\u0142a si\u0119 z r\u00f3\u017cnymi wydawcami. Ale by\u0142a wytrwa\u0142a i uda\u0142o jej si\u0119 przekona\u0107 Walkera Percy'ego, autora i wyk\u0142adowc\u0119 na Uniwersytecie Loyola, do przeczytania. Percy wspomina: \u201eZacz\u0105\u0142em czyta\u0107, czyta\u0142em dalej. Najpierw z przyt\u0142aczaj\u0105cym poczuciem, \u017ce rzucenie palenia nie by\u0142o wystarczaj\u0105co z\u0142e, potem z uk\u0142uciem zainteresowania, potem z rosn\u0105cym podnieceniem, a na ko\u0144cu z niedowierzaniem; z pewno\u015bci\u0105 nie by\u0142o mo\u017cliwe, \u017ceby by\u0142o tak dobrze”. Ksi\u0105\u017cka koncentruje si\u0119 wok\u00f3\u0142 Ignatiusa J. Reilly'ego, wykszta\u0142cony, ale leniwy 30-latek mieszkaj\u0105cy z matk\u0105 w przedmie\u015bciach wczesnych lat 60. On w poszukiwaniu zatrudnienia napotyka r\u00f3\u017cne przygody z barwnymi postaciami z Dzielnicy Francuskiej. Ksi\u0105\u017cka najpierw sta\u0142a si\u0119 kultowym klasykiem, a nast\u0119pnie sukcesem g\u0142\u00f3wnego nurtu. W 1981 roku powie\u015b\u0107 zdoby\u0142a po\u015bmiertn\u0105 nagrod\u0119 Pulitzera w dziedzinie beletrystyki.<\/p>\n
\n Autor zmar\u0142: 1940 i wydano ksi\u0105\u017ck\u0119:\n<\/p>\n<\/a> Niekt\u00f3rzy krytycy uwa\u017caj\u0105 j\u0105 za jedn\u0105 z najlepszych powie\u015bci XX wieku. To satyra na realia \u017cycia w Zwi\u0105zku Radzieckim. Bu\u0142hakow rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 nad powie\u015bci\u0105 w 1928 roku, ale widz\u0105c, \u017ce w jego kraju nie ma przysz\u0142o\u015bci dla pisarzy, spali\u0142 oryginalny r\u0119kopis w 1930 roku. Napisa\u0142 nawet list do Stalina z pro\u015bb\u0105 o pozwolenie na przeprowadzk\u0119 do rodziny we Francji. Oczywi\u015bcie zosta\u0142 odrzucony. W 1931 roku ponownie wr\u00f3ci\u0142 do pisania powie\u015bci i przed \u015bmierci\u0105 napisa\u0142 kilka wersji. Opublikowanie go zaj\u0119\u0142o jego \u017conie 25 lat. Nast\u0119pnie w 1966 roku, po znacznych modyfikacjach, opublikowano t\u0119 prac\u0119 w rosyjskim czasopi\u015bmie. Pe\u0142na wersja zosta\u0142a opublikowana przez innego wydawc\u0119 we Frankfurcie w nast\u0119pnym roku. Jednak rosyjscy czytelnicy uzyskali dost\u0119p do tej pe\u0142nej wersji dopiero w 1973 roku.<\/p>\n
\n Autor zmar\u0142: 1942, a ksi\u0105\u017cka wydana: 2004\n<\/p>\n<\/a> Po uko\u0144czeniu dw\u00f3ch z planowanych serii pi\u0119ciu powie\u015bci. W lipcu 1942 r. francuska pisarka \u017cydowskiego pochodzenia Irena Niemirowska zosta\u0142a aresztowana i przetrzymywana w Pithiviers. P\u00f3\u017aniej zosta\u0142a deportowana do Auschwitz, gdzie zmar\u0142a w tym samym roku. Niemirowski mia\u0142 dwie c\u00f3rki, kt\u00f3rym uda\u0142o si\u0119 uciec z obozu koncentracyjnego, zabieraj\u0105c ze sob\u0105 r\u0119kopisy napisane przez ich zmar\u0142\u0105 matk\u0119. Starsza c\u00f3rka Denise trzyma\u0142a r\u0119kopis przez pi\u0119\u0107 dekad, nie czytaj\u0105c go. Wyobrazi\u0142a sobie, \u017ce notatnik prawdopodobnie b\u0119dzie zawiera\u0142 obrzydliwe, bolesne rzeczy, kt\u00f3rych lepiej nie czyta\u0107. Jednak w 1998 roku Denise zdecydowa\u0142a si\u0119 przekaza\u0107 r\u0119kopis do archiwum wojennego i dlatego przyst\u0105pi\u0142a do zbadania zawarto\u015bci. Nast\u0119pnie, zamiast wys\u0142a\u0107 r\u0119kopis do archiwum, Denise wys\u0142a\u0142a go do wydawcy we Francji.<\/p>\n
\n Autor zmar\u0142: 2004, a wydanie ksi\u0105\u017cki: 2005-2007\n<\/p>\n<\/a> Larsson nigdy nie zamierza\u0142 publikowa\u0107 swoich powie\u015bci, pisanie tych krymina\u0142\u00f3w by\u0142o tylko hobby, sposobem na odwr\u00f3cenie uwagi i gdyby nie jego \u015bmier\u0107, \u015bwiat m\u00f3g\u0142by nigdy nie wiedzie\u0107 o istnieniu jego genialnego dzie\u0142a. Po opublikowaniu trylogia Larssona, Millennium Series \u2013 pocz\u0105wszy od The Girl With the Dragon Tattoo, sta\u0142a si\u0119 \u015bwiatowym fenomenem. Sprzeda\u0142 si\u0119 w milionach egzemplarzy i zosta\u0142 zaadaptowany do serii film\u00f3w i program\u00f3w telewizyjnych zar\u00f3wno w Szwecji, jak iw Hollywood. Larsson, szanowany dziennikarz, zmar\u0142 w wieku 50 lat na zawa\u0142 serca. M\u00f3wiono, \u017ce \u017cywi\u0142 si\u0119 fast foodami, pali\u0142 dwie paczki papieros\u00f3w i wypija\u0142 20 fili\u017canek kawy dziennie. Po \u015bmierci Larssona jego partnerka Eva Gabrielsson znalaz\u0142a r\u0119kopisy i postanowi\u0142a je opublikowa\u0107. Stieg pierwotnie planowa\u0142 napisa\u0107 10 powie\u015bci, z kt\u00f3rych uko\u0144czy\u0142 trzy.<\/p>\n